Bebekten Sonra İş Hayatı

          Daha öncede belirttiğim gibi 2007 yılında Selçuk üniversitesinin inşaat bölümünden mezun oldum. Mezun olduktan sonra çeşitli firmalarda İnşaat teknikeri olarak görev aldım. Çalışırken bir yandan açıköğretim   fakültesine kaydımı yaptırdım ve 2012 yılında işletme bölümünden mezun oldum. Mezun olduktan bir kaç ay sonra Yağız'a hamile olduğumu öğrendim. Bu süreçte zaten özel bir şirkette çalışıyordum. Masa başı bir işim olduğu için hiç bir sıkıntı yaşamadan hamileliğimin 36. haftasına kadar çalıştım. ( Uyku basmaları ve bulantılarını saymazsak :)))  

          Benimde bir çok çalışan anne gibi kafamda bir sürü soru işaretleri vardı. Bir yandan oğlumu kendim büyütmek istiyordum, bir yandan iş hayatından uzaklaşmamak istiyordum. Ama bunun nasıl olacağını bilemiyordum. Bir söz var bilir misiniz? '' İnsanlar plan yaparken kader gülermiş. '' işte tamda öyle oldu. Oğlum dünyaya geldi. Çok fazla ağlayan bir bebekti. Devamlı doktora gidiyorduk acaba doymuyor mu ? Bir yeri mi ağrıyor? vs. derken sonunda doktorumuzdan oğlumda kolik olduğunu öğrendik. 

          Bebeğinde kolik olan anneler bilir inanılmaz sinir bozucu ve yorucu bir dönem :(( Doğum iznim bittikten sonra iş yerine geri dönecektim. Fakat oğlumun aşırı ağlamaları sonucunda ve 3 aylık minicik bir bedenin en çok da anneye ihtiyacı olduğunu düşünerek iş yaşamıma bir süre ara vermeye karar verdim. İş yerimle anlaşarak yollarımızı ayırdık. Çalıştığım ofis aslında benim ilk göz ağrımdı üniversitede ilk yıl stajımı o büroda yapmış mezun olduktan 3 sene sonra orada çalışmaya başlamıştım :)) Ama oğlum daha ağır basmış hayatımın bir dönemini sadece Yağız ve evime ayırmaya başlamıştım. Derken Yağız tam altı buçuk aylık olmuştu hiç beklemediğim bir gelişme oldu. Bir abimin sayesinde evden çalışma şansını yakaladım. Senelerdir en büyük hayallerimden birisi evden çalışmaktı ve hayatımın en önemli döneminde bu şansı yakaladım. Artık hem iş yaşamından uzaklaşmamış olacaktım hemde oğlumu kendim büyütecektim. İnanılmaz mutluydum :)) İlk bilgisayarın başına geçtiğim anı hatırlıyorum, aylardır uzak olmanın bir garipliği ve çalışmanın heyecanı vardı üzerimde.

          Evden çalışanların yata yata para kazandığı düşünülse de durum hiçte öyle değilmiş hele birde evde bebek olunca durum baya vahimmiş :)) Evden çalışma denince nedense denize karşı oturulmuş, masada laptop ve kahve olan bir görüntü canlanıyor gözümde ama az önce dediğim gibi bebekli yaşamda onlar hayalden ibaret. Yağız'ın öğle uykusu yarım saati geçmiyor o yüzden genellikle gece çizim yapıyorum veya mama sandalyesine oturtup uzaktan oyalamaya çalışıyorum.  Böylece benim için çooook yorucu ama güzellikleri de bir o kadar olan bir dönem başlamış oldu tabi 24 saat yetmiyor. Diyorum ki şu saatleri biraz arttırsak :)) 


6ay, 7ay, bebek, bebekten sonra iş hayatı, doğum izni, evden çalışma, ilk ayrılık, iş hayatı, kolik, vicdan azabı, Yağız, Yağız bebek büyüyor,
Yağız uyumadığı zaman çizim yaparken ki durumumuz :))
          Yağız ile ilk bir kaç saatlik ayrılığımızı da 7 aylıkken yaşadık. Ofise gitmem gerekiyordu. 7 ay sonra ilk defa tek başıma sokağa çıkmıştım kendimi bir garip hissedip, bir yandan da oğlumu terketmişim gibi bir vicdan azabı çekmiş, kendimi çok kötü hissetmiştim. Çalışan annelerin işi gerçekten çok zormuş. Allah yardımcıları olsun... (01.11.2013)

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...
 

FACEBOOK

TWITTER

INSTAGRAM

GOOGLE+ ÜYELER