İki Çocuklu Hayat

     
iki çocuklu hayat,kardeş şart, Feride Sukas, Anne, bebek, Konuk Yazar,misafir yazar,yeni yazı,blog,çocuklu hayat, miniğimleyaşam,Reform tekstil
     Tek çocuk mu iki çocuk mu ? Kardeş şart mı ? Doğumunu yapmış biraz toparlanmış düzene girmiş annelerin kafasını kurcalayan soru . Anneme her fırsatta iyi ki doğurmuşsun diye teşekkür ettiğim bir kardeşim olduğu için tabii ki ben de kardeş şart diye düşünenlerdendim benim kafamı kurcalayan ne zaman olmasıydı  hep araları az olsun arkadaş gibi büyünler istesem de zorlu bir doğum ve lohusalık atlatmış biri olarak olabildiğince de geç tekrarlamak istiyordum bu döngüyü.                               

     Tabi ki en ideal yaş araştırmalarım,okumalarım sonucu üç yaş olarak belirlenmişti aklımda, konuşup derdini anlatsın, tuvalet eğitimi bitmiş olsun v.s. diye ama gelin görün ki benim kuzucuk 16 aylıkken öğrendim tekrar hamile olduğumu ve içimi ilk olarak sevinçten çok endişe sardı ; yapabilecek miyim, ikisine yeterince ilgi gösterebilecek miyim ve en önemlisi oğlumu ihmal etmek istemeden hamilelik ve lohusalık sürecimi atlatabilecek miyim?  Zaman gerçekten büyük bir ilaç, insani hazırlıyor hele ki şu dokuz aylık süreçte insan önce korku , endişe duyup daha sonra günlerin geçmesini bekleyemiyor :) Bu karmaşık duygular içinde (hormonların etkisini de unutmayalım lütfen ) doğumumu yaptım bu kez çok daha rahattım , lohusalığımı da ilkine göre çok güzel geçirmiştim . Eveettt artık iki çocuklu hayata hoş gelmiştim :) Burada şunu özellikle vurgulamak isterim ki tek çocukluyken şikayet ettiğim burun kıvırdığım pek çok durum ya da yakınmalarım iki çocuklu hayata terfi(!) ettikten sonra hiçbir şeymiş. Şöyle açıklayayım bu çocukla dışarı çıkmak çok zor ya da parka gitmek ya da alışveriş ya da bugün çok zor uyudu ya da etrafı ne kadar çok dağıtıyorsun diye yakınmalarım ya da bu gece yine uyutmadın be çocuğumlarım bir anda ikiye katlandı ve ben de jeton geç de olsa düştü tek çocukluyken rahatmışım uyuyormuşum da üstelik :)) Uykusuzluk demişken oğlumu yatırıp bende tam uyuyacakken kızımın uyanması hatta vıyaaaklaması sonrasında oğlumu da uyandırması sonucu uykusuzluğu tam anlamıyla yaşamamı sağladı bunu da söylemeden geçemeyeceğim :) 

     Evet yaşlarının yakın olması ilk aylarda anneyi çok zorluyor fakat sonrasında pek bir keyifli hele ki ufaklık ayaklanmaya başlayıp abisinin peşinden ayrılmıyor ya bayılıyorum . Kızımın gözü hep abisinde sürekli onu takip ediyor o ne yapıyorsa yapmaya çalışıyor oyunlarına dahil olmak istiyor .Mert tam anlamıyla yürümeye başladığında 14 aylıktı Miray 11 ayını doldurmasına daha bir hafta var seri şekilde adımlar atmaya başladı,bir şeyler söylemeye çalışıyor, Mert'in gösterdiği gibi bir şey istediğinde parmağıyla işaret edip gösteriyor , yanında bir çocukla büyümesini artı yönleri bunlar tabii kıskançlık boyutu da var ve ikisi de kıskanıyorlar sadece Mert değil :) ikisine de vakit ayırmaya çalışıyorum elimden geldiğince  geçecek bu zamanlar :) hep hayalini kurduğum beraber oyun oynadıkları,kitap okudukları,resim yaptıkları günler gelecek (evet bunlar fazla iyimser hayaller kardeş kavgalarına henüz yer vermedim hayallerimde :))  ve ben de tüm bu güzel anlarda ayaklarımı uzatıp kitabımı okuyacağım yemeğimi alelacele değil de sunumlu munumlu hazırlayacağım , kendime vakit ayıracağım. Artık boğuşarak da olsa birbirleriyle oynamaya başladılar beni oldukça mutlu eden bir tablo bu. Hele ki birbirlerini sevmeleri gözlerinin içine bakıp gülmeleri oğlumun kardeşini öpmesi uyandığında pışpışlaması ve ağladığında ilk onun koşup bakması ayaklarımın yerden kesilme sebebi.          

     Evet çok zor ,uykusuzluk diz boyu,yorgunluk,iki küçük filizi yeşertme çabası vatana millete hayırlı evlatlar yetiştirme sorumluluğu,doğruyu yanlışı öğretme çabası,ağaç yaş iken eğilir,eğitimin ailede başlamasından doğan sorumluluklar,iki yaş sendromları,diş çıkarmaları,hastalıklar,ateşlenmeler,aşılar ,beslenme ve daha sayamadığım pek çok zorluğu var hem de ikiye katlanmışı bir çok kişi üç çocukla dört çocukla yaşıyor bu durumları ama onların bir bakışı hele ki birbirlerine gülüşleri beni eritip bitirmeye yetiyor :)

     Evet zor ama hep söylüyorum İyi ki yapmışım diye .Evet bence kardeş şart. İki çocuklu hayat artılarıyla eksileriyle çok güzel dört kişilik bir aile olmak çok güzel ,beraber büyüdüklerini görmek çok güzel bütün uykusuz gecelere,zorluklara değer. En büyük dileğim şimdi olduğu gibi hayatları boyu ellerini hiç bırakmamaları :)


Feride SUKAS.





Siz de Annelere, Miniklere ve Ailelere Fayda Sağlayacağını Düşündüğünüz Tecrübelerinizi Bu Sayfada Paylaşmak İsterseniz.
Yazınız ve fotoğraflarınızı Selin.Yuzbas@gmail.com adresine epostalayabilirsiniz.


2 yorum:

  1. 2 cocuk zor 2 çocukla çalışmak apayrı bir zorluk ama zevk almasını bilirsen mukemmel olmak için kendini paralamazsan herseye yetişiyor insan :)

    YanıtlaSil
  2. Dün buluşmamızda söz etmiştim, iki çocuklu anneler gözümde kahraman diye. Ama çocuklar biraz daha büyüyünce inanılmaz keyifli hale geleceğini düşünüyorum. 2 çocuk ve birde üstüne çalışan anne iseniz şu an gözümdeki değeriniz yüz kat arttı :)) Helal olsun. Miniklerle mutlu sağlıklı,bol enerjili günler diliyorum... Sevgiler :))

    YanıtlaSil

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...
 

FACEBOOK

TWITTER

INSTAGRAM

GOOGLE+ ÜYELER