Zamane Kadını Olmak Zor...!!

     


     Feminst biri değilim, kadın erkek eşitliğini de savunmuyorum. Bence eşitlik diye bir şey de yok. Eşitlik savunulsa da sözden ileriye gidemiyoruz maalesef.  Yazımı okuyanlardan hak verende olacak ters bulanda... Ancak genel olarak yazıyı değerlendirirseniz sevinirim...

Yaşça büyük teyzelerin aman canım şimdi kadın olmakta ne var, biz çamaşırı, bulaşığı, çocuğun bezini elimizde yıkardık diyerek uzayıp giden listeleri hepimiz sayısız defa dinlemişizdir. Evet biz bulaşığı, çamaşırı, elimizde yıkmıyor olabiliriz hatta çocuklarımıza hazır bez kullanıyor da olabiliriz ama bu bizim iş yükümüzün azaldığı anlamına gelmiyor. Çünkü şimdi ki kadınların çoğuda gününün yaklaşık 10 saatini iş yerinde geçiriyor. Evine geliyor yemeğini hazırlıyor, sofrayı kuruyor, kaldırıyor çocuğuyla vakit geçiriyor. Çocuk yattıktan sonra evin kalan işleriyle uğraşmaya başlıyor. Bir gün plan sekti mi tüm hafta altüst oluyor. 


     Tabi şöyle bir klişede var. Amaann canım çalışıyorsun çalışan kadının eksiği tolere edilir. Evet edilmesine edilir ama hangisini yapmamama şansın var?  Ütü, bulaşık, çamaşır, temizlik , yemek, çocuk, eş, son olarak kendi kişisel bakımın... Bu saydıklarımı yapmama şansımız yok tabiki sadece biraz erteleme şansımız var ama oda beynimizi yiyip bitireceği için en güzeli yap bitir...

     Daha sonra ne mi yapmalı ara ara isyan ederek aynı koşuşturmaya devam etmeli. Kabul ediyorum bizden önceki nesil, eşinin büyüklerinin kahrını sabırla çekiyormuş. Bizde o kadar sabırda hoşgörüde yok ama inanın insan o telaşeden kendini bile ihmal ederken başkalarına karşı her zaman hoşgörülü olması çokta olağan değil.

     Bizim şöylede bir şanssızlığımız var, bizden önceki kuşak ve giderek değişen toplum yaşantısı arasında sıkışıyoruz. Çünkü çoğumuzun babasıda annesine yardım etmezdi bu yüzden erkek zaman zaman eşine yardımcı olmak istiyor bir işin ucundan tutmaya çalışıyor belki ama bir yerden sonra tekrar eski haline dönüyor. Bir evde huzurun olması için o dengenin bozulmaması lazım karşılıklı anlayış ve yardımlaşma olduğu sürece herşeyin çok daha güzel ilerleyeceğine inanıyorum.

     Erkeğin eşine yardım etme bilincini yerleştirmesi birazda biz erkek annelerinin elinde, tabi ki her çocuğun ayrı karakteri var ama biz elimden geldiğince onlara sorumluluk verip ev işlerine dahil etmeliyiz ki ileride eşlerine yaparken de garipsemesinler...

Bu arada aman evlenmemiş arkadaşların gözünü korkutmak istemem. Evliliğin çok güzel yanlarıda var onuda daha sonra bir yazımda paylaşayım artık :)) Bu saydıklarımın evlilikle bir ilgisi yok aslında toplumun kadına ne kadar çok sorumluluk yüklediğini vurgulamak istedim. Çünkü bazen herşey çok yorucu olabiliyor...



Sevgiler...


2 yorum:

  1. Yazdıklarınızın hepsine katılıyorum. Bunların hepsi evlenince bir anda olmuyor bence. Sadece eşle birlikte olduğunda bir şekilde yetişebiliyorsun her şeye. Ama işin içine çocuk da giriyorsa ve anne çalışıyorsa gerçekten ruh sağlığını korumak çok zor olabiliyor. Hiç kimseyi memnun edemiyorsun. Sürekli bir şeyleri yetiştirme telaşında oluyorsun ve hiç bir şey yetişmiyor. En sinir bozucu yanı da uğraşıp uğraşıp hiç bir şeyin istediğin gibi olamadığını görmek. Bazen kapıyı vurup her şeyi arkada bırakıp gitmemek için zor tutuyorum kendimi.

    YanıtlaSil
  2. Çok güzel ifade etmişsiniz. Bazen elimizden bu kadar geliyor deyip kendimizi fazla yormamak gerekiyor ama öyle bir yarış içindeyiz ki durmadan devam etmek gerektiği hissine kapılıyoruz ve hırpalanıyoruz.. Şimdiden sağlık ve mutluluk dolu bir yıl diliyorum size... Sevgiler :))

    YanıtlaSil

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...
 

FACEBOOK

TWITTER

INSTAGRAM

GOOGLE+ ÜYELER