Kreşe Başladık...


     Kreş ile ilgili fikrimi önceki ( Kreş mi? Bakıcı mı? ) yazımda belirtmiştim . Evet Yağız'ı kreşe verecektik ve kesin kararlıydık.

     İşe başlar başlamaz yavaştan kreş araştırmaları yapmaya başlamıştım. Önümde daha zaman olsa da kafamda net bir yerin olması içimi rahatlatacaktı. Buluşmalardan tanıştığım bir arkadaşımın tavsiyesi üzerine Yasemin Yuvanın Müdürü Kadriye Hanım ile telefonda görüştük. Telefondan bile enerjisi çok güzel gelen bir bayandı. %99 oraya verecektim. Ancak ne zaman başlayacağımızı bir türlü karar verememiştik. Çünkü Yağız kreş için daha küçük geliyordu. Derken zaman geçti ve annelerin daha fazla bakamayacağı kesinleşince. Kreşi gidip görmem ona  göre bir kaydını yaptırmam gerekiyordu. Kadriye Hanım'ı görünce yıllardır tanıyormuş hissine kapıldım. Kreş sahibi Efgan Bey'inde çocuk sevgisi belli oluyordu.

     Bina olarak çok gösterişli değildi ancak benim kreş seçimimde en önemli etken yöneticilerin, öğretmenlerin çocuk sevgisi ve ilgisiydi. Bende karşı taraftan bunu fazlasıyla almıştım. Yağız'ın öğretmeni Şule Hanım beni fırsat buldukça durumdan haberdar ediyordu. Gün içinde devamlı iletişim halindeydik bu durum içimi daha da rahatlatıyordu.

     Sıra Yağız'ın alışma sürecini atlatmaya gelmişti. Bu duruma alışacak sadece Yağız değildi elbet. Benimde mutlu ve daha kararlı olmam gerekiyordu. Anne kararlı olunca çocuğun alışma süreci daha çabuk oluyormuş. Tedirginliği hemen hissediyormuş minik kuzular.

     Şimdi kreşte bir buçuk haftayı geride bıraktık. Yağız  her sabah yataktan kalkma ve hazırlık aşamasında  daha sonra da kreşe bırakırken içimi parçalasa da kreşte gün geçtikçe daha iyiye gidiyormuş.

     Kreşin daha ilk haftadan bize etkisi, uyku düzenimiz yavaş yavaş oturuyor. Tam düzene girene kadar bizde akşamları bir yere çıkamıyoruz ve misafir ağırlayamıyoruz ama 23 ay sonra düzene giren uyku düzeni için biraz fedakarlık yapmak şart :))

     Diğer düzene giren bir huyumuz ise yeme alışkanlığımız. Yağız pek yemekle arası olan bir çocuk değil ancak arkadaşlarının etkisi ve öğretmenlerinin desteğiyle yemek yemesi gayet iyiymiş...

Unutmadan ilginç ama en bariz değişikliği ise önceden yolda gördüğümüz kedilere çok yaklaşamazdı ancak 1 haftadır kedilerin dibine kadar gitme cesaretinde bulunuyor :))

Bakalım daha neler öğreneceğiz yaşayıp göreceğiz ve ben yine adım adım sizlerle paylaşacağım... 

( Not: Yağız 23 Aylıkken kreşe başlamış oldu.)


Sevgiler :))


Kreşte ilk anlar, ilk fotoğrafımız.  ( 02.02.2015)

3 yorum:

  1. Okurken keyif alıyorum,güzel tecrübeler bunlar,kreşe erken başkayan çocuklarda özgüven duygusu daha çok oluyormuş Berrak için sabırsızlanıyorum hevesleniyorum :)

    YanıtlaSil
  2. Benim kızım şu an 21 aylık. Eylül gibi, yani 27 aylık olduğunda işe dönmeyi planlıyorum. Kreş konusundaki endişelerimi bir nebze dindirdi bu yazınız. Teşekkürler :)

    YanıtlaSil
  3. Merhaba Nur Hanım, içinizin rahatlamasına sevindim çünkü kreşe başlama aşamasında bende büyük edişeler yaşadım. Diğer gelişmelerimizi zamanla blogda paylaşacağım. Sizin bize göre daha geç başlayacağı için daha olumlu olacağını umuyorum. Şimdilerde bol bol kızınızla vakit geçirmenin tadını çıkartın. Sevgiler :))

    YanıtlaSil

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...
 

FACEBOOK

TWITTER

INSTAGRAM

GOOGLE+ ÜYELER