Kreşte İlk Gün ( 02.02.2015 )


     Sonunda ilk kreş günümüz geldi çattı. Aylardır nasıl olacak nasıl alışacak diye düşünüyordum. Yağız fazlasıyla hassas bir çocuk ama diğer diğer yandan çocukları , abi ve ablaları çok sever bu yüzden  ya çabuk alışacak ya da alışmakta epeyce zorlanacaktı. Yani ortası olmayacağından emindim :))

     2 Şubat 2015 sabahı kreşe gittik yaklaşık bir saat birlikte durup oradan iş yerime geçecektim. Böylece Yağız ortama biraz daha alışmış olacaktı. İlk sınıfa girince genellikle olduğu gibi biraz huzursuzlandı ama sınıf arkadaşlarıyla aynı masanın etrafında hamur oynamaya başlayınca bir süre sonra kendiliğinden masanın diğer ucundaki arkadaşının yanına gitti. İçten içe havalara uçuyordumm :)) Biraz daha zaman geçince daha sınıf kültürüde oturmadığı için kendi başına kenarda araba süremeye başladı daha sonra hemen hemen aynı yaşlarda olduğu arkadaşıyla araba sürmeye başladılar. Baktım ortam stabil çaktırmadan sınıftan çıktım. Ama aklım Yağız'ın yanında kalmıştı. Yağız birebir ilgi olduğu zaman zor bir çocuk değildir ancak biraz ihmal edildiğini hissedince çaktırmadan çirkefe bağlayabilir.

En büyük endişelerimden biri evde birebir ilgiye alışmışken sınıf ortamında nasıl olacaktı.

Diğeri ise Öğretmenlerin ve diğer çalışanların Yağız'a karşı tutumunun nasıl olacağıydı...

     Çünkü Yağız ilk defa bensiz tamamen yabancı bir ortamda kalacaktı. Daha önce 3 Ay anneanne ve babaannedeydi onları zaten tanıyordu ki onlarda bile alışma sürecimiz sancılıydı ve her defasında evden kaçarcasına çıkıyordum çünkü yeri göğü inletiyordu ağlayarak...

     Öğretmenimiz ve Kreş Müdürümüz hakkında çok güzel referanslar almıştım o yüzden yüreğimin bir yanı iyi olacak dese de alışma süreciyle ilgili endişelerim zamanla geçecekti.

     Evett artık öğle arasında eve gidip Yağız'ı emzirmeyecektim. Kendimi hem rahatlamış hemde boşluğa düşmüş hissediyordum. Çünkü beni en çok yoran şeylerden bir tanesi 1 saatlik öğle arasında otobüsle Yağız'ın yanına gidip emzirerek uyutup sonra ofise geç kalmadan gelemeye çalışmaktı.

Kafamda deli sorular vardı,  mesela ;


  • Yağız emerek uyurdu kreşte nasıl uyuyacaktı?
  • Kendi kendine yemeye çalışsada tam anlamıyla başaramıyordu, nasıl yemek yiyecekti?
  • Aylardır Yağız'ın altını ayakta değiştiriyordum. Çünkü yatmıyordu. Öğretmeni nasıl altını değiştirecekti?
  • En iyisi burada keseyim çünkü bıraksanız bu liste sabaha kadar uzayıp gider :))


     Gün içinde aklımın bir kısmı hep Yağız'da olsa da  Şule Öğretmenimiz sağolsun sık sık fotoğraflarını attığı için içim biraz biraz rahatladı. Ara ara ağlama krizleri yaşanmış ki zaten beklediğimiz tepkiler bunlardı.

      Sonunda iş saatim dolmuş oğlumu almıştım.Çok şükür büyük bir kriz olmadan ilk günü atlatmıştık.. Darısı diğer günlere...

Kreşe koşa koşa gittiği günleride paylaşmam ümidiyle ,


Sevgiyle Kalın....



Oyun Hamuru





Pastel boya zamanı




Öğle yemeyi 




Serbest Zaman











Hiç yorum yok:

Yorum Gönder

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...
 

FACEBOOK

TWITTER

INSTAGRAM

GOOGLE+ ÜYELER