Memeden Kesme; 1. Gün ( 14 mayıs 2015 )

Yağız 20. ayını doldurduğu zaman iş hayatına geri döndüm. O zamana kadar ne zaman isterse emzirdim zaten '' Emzirmeyi Bırakmak Ya Da Bırakamamak Tüm Mesele Bu... ''  Başlıklı yazımda ayrıntıları belirtmiştim. 20. ay işe başlayınca 3 ay haftanın 3 günü annem 3 gün kayınvalidem baktı. Bu süreçte mecburi gündüz emmelerini kesmiş olduk. Öğlen yemeğine gidip Yağız'ı emziriyordum. Emzirme sabah, öğle ve akşama düşmüştü. 23. Ayında kreşe başladı ve öğle emzirmem de sona erdi. Sadece sabah ve akşamları emzirmeye başlamıştım. Gece saat başı kalkışlarımızı saymıyorum bile çünkü Yağız doğduktan sonra 2 saat deliksiz uykuya hasret yaşadım. Daha önce belirttiğim gibi 24 ay emzirmeyi kafama koymuştum. Tabi Yağız bu süreçte emmeyi bırakırsa veya sütüm kesilirse yapacak bir şey yoktu.

Derken 24 ay bitti ama ben bir türlü cesaretimi toplayamadım. Yağız'ı meme bırakmaya hazırlamam için önce benim hazır olmam gerekiyordu. Ama o gücü kendimde bulamıyordum. Derken 26 ayı bitirdik ve hala gece kalkmaları tam zamanlı devam ediyordu.Çoğu sabah bende Yağız'da uykumuzu alamamış kalkıyorduk. Son günlerde sayısız uzman yazısı ve anne tecrübesi okudum hepsini okuyup içime en sinen yöntemi kullanacaktım ama nasıl olacaktı???

Son iki aydır Yağız'ı alıştırma cümleleri kurmaya başlamıştım.

  • Artık büyüdün daha güzel yiyecekler yiyeceğiz birlikte.
  • Bazen emiyor ve sütüm haliyle azalıyordu o zamanlarda sütüm bitiyor annem biraz süt biriksin vereceğim.
  • Meme acıyor 
Fakat bu cümleleri oyun şeklinde söylüyordum bazen işe yarıyor bazen yaramıyordu. Akşam ve gece her istediğinde vermemeye çalışıyordum. Çünkü yaşam şartlarımız zaten memeyi yavaş yavaş azaltmamı sağlamıştı son noktayı da çocuğu yıpratmadan halletmeliydim.

Bir kaç gündür sabah kalkınca da emzirmedim. Dün sabah kalktım bugün bu işi halledeceğim dedim ama hala kafamda deli sorular vardı. Çünkü Yağız emmek istediğinde emzirmezsem resmen sinir krizi geçirir gibi ağlıyordu o durumla nasıl başa çıkacağımı hala netleştirmemiştim. Artık doğaçlama yapacaktım. Sabah emzirmeden kreşe bıraktım bir kaç kez istese de pek sorun yapmadı çünkü tüm gece emmişti :))

Kreşten almaya gittiğimde meme istedi ve kreşte bir kere emzirdim. Sonra geze geze evimize gittik. Evde bir kaç kez daha emmek istedi ki bu bizim rutinimizdi, annecim meme uf olmuş hem süt bitmiş dedim. Önce baya ağladı ,  biraz siniri geçince hadi gel sarılalım dedim geldi sarıldık. Kafasını yasladı göğsüme 1 saat öyle oturduk sırtını kaşıdım, saçını okşadım, Onu çok sevdiğimi ve fazlasıyla sevgi sözcükleri söyledim. Çünkü en kötüsü çocuğun kendini güvensiz, cezalandırılmış hissetmesiymiş.

Zannettiğimden daha kolay olacak gibiydi ama bir şey söylemek içinde çok erkendi. Şöyle bir gerçekte var ki çocuk o süreçte inanılmaz masumlaşıyor. İnsanın içini eriten bir masumiyet. O an kabulleniyor ememeyeceğini ve sadece anneyle temas istiyor ki bu en doğal hakkı.

Böyle böyle akşamımız geçiyordu ki Yağız'ın ateşinin yüksek olduğunu farkettim.  Mart ayında bir havale geçirmişti onuda sonraki yazılarda paylaşacağım. Hayatımın en kötü tecrübesi. Ömrümün bittiği gündü. O yüzden daha temkinli olmamız gerekiyordu ateşi 37.1 olunca hemen Calpol ver demişti doktorumuz.

Asıl uykuya nasıl geçeceğini merak ediyordum çünkü belki bilgisizlik belki kolayıma gittiği için, emzirerek uyutmaya alıştırmıştım. O yüzden en büyük korkum uykuya geçiş ve gece emerek uyuma alışkanlığını nasıl atlatacağımızdı.

Saat 22.30 oldu mutfakta bir şeyler yapıyordum Yağız geldi '' anne neeneenn'' dedi. İçimden Evettt Selin şimdi bittin her şey buraya kadar umduğundan iyi gitse de işler değişecek dedim.

Hadi Yağız odamıza gidelim dedim , hayırrr dedi oturma odasını gösterdi. Okuduğum yazıların birinde annenin emzirmeyi bırakma sürecinde çocukla inatlaşmaması biraz daha tavizkar olması o süreci kolaylaştırır diyordu. O yüzden ısrar etmedim kanepeye yattık birbirimize sarıldık. Ve öylece uyudu. Şok olmuştum bu süreçte çok zorlanacağımdan o kadar emindim ki. Eşim iyi valla çabuk alışacak gibi deyince korkumdan dur daha yolun başındayız gece nasıl olacak bakalım diyordum.


22.45 gibi uykuya dalan Yağız  bir kere kanepeden kaldırıp yatağına götürürken uyandı. Gece ise bir kere saat 4.00'da kalktı ateşi olduğu için yaklaşık bir saat uyuyamadık. Sonra 7.15 'e kadar deliksiz tekrar uyudu.

Bir yandan çocuğu çok yıpratmadan memeyi bırakmanın mutluluğunu yaşarken bütün gece ateşinden dolayı tetikte uyumanın tedirginliğini yaşayarak güne başladım.

İlk gün için oldukça başarılı hissediyordum. Okuduğum notlardan benim uyguladığım ve faydasını gördüğüm bir kaç madde yazacağım. Umarım benim gibi endişeyle başlayan tüm anneler kolaylıkla bu durumu atlatır. Çünkü anne içinde bebek içinde etkileyici bir dönem anne açısından etkilerini ilerleyen zamanlarda yazacağım.

Çocuğun Meme Kesme Sürecini Daha Kolay atlatması :

  1. Annenin her zamankinden üç kat daha sabırlı olması gerekiyor.
  2. Emme rutininde giydiğiniz kıyafetinizi bir süre giyinmemekte ve genelde emzirmek için oturduğunuz yere oturmamakta fayda var.
  3. Anne çocuğa daha fazla güven verici yaklaşımlarda olmalı ki çocuk farklı duygulara kapılmasın.
  4. Çocukla kesinlikle konuşulmalı aylar öncesinden ara ara alıştırma konuşmaları yapılmalı. (Konuşmanın işe yaramayacığını düşünen biri olarak söylüyorum inanın faydasını gördüm.)
  5. Anne çocukla daha fazla ilgilenmeli ve dikkatini dağıtıcı aktiviteler bulmalı.
  6. Emzirmede en önemli zaman akşam emmesiymiş sadece doymak için değil psikolojik etkisi çok fazlaymış.
  7. Çocuğun hiç acıkmaması lazımmış.
  8. Bir anda kesmek yerine azaltarak kesme anne ve bebek için daha sağlıklıymış.

Bakalım ilerleyen günlerde bizi ne gibi sıkıntılar bekliyor yaşayıp göreceğiz. Ama sizde benim gibi emzirme döneminin bittiğini düşünüyor ama bir türlü harekete geçemiyorsanız, korkmayın çocuklar zannettiğimizden çok daha güçlüler.


Sevgiler...






Devamını Oku »

14 Mart 2015 Parti Adası Etkinliğimiz


    Yaklaşık 1 sene önce bebekli annelerle buluşma organize etmeye başlamıştım. Zamanla güzel anneler tanıdım, güzel dostlar kurduk. Şimdi bu buluşmalar yaşam tarzı haline geldi. Ancak çalışmaya başladıktan sonra iş, ev , çocuk derken çok zaman bulamaz oldum ve buluşmalar sekteye uğramaya başladı.

     Uzun bir adan sonra 14 Mart Cumartesi günü yine bir buluşma planladım, duyurular yaptım. Şanssızlık hava yağmurluydu ve son anda gelemeyeceğini bildiren bir sürü anne oldu. Buna rağmen güzel bir etkinlik olmuştu. Anneler çaylarını içerken, çocuklar öğretmenler eşliğinde oyunlar oynadılar.

     En sonunda anne bebek iletişimini geliştirmek amaçlı çim adam yaptık ve hatıra olarak evlerimize götürdük.




Anneler Ve Çocukları; 









































Sizde Antalya'da yaşıyorsanız etkinliklerimize bekleriz,

Sevgiler...




Devamını Oku »

Anayım Ben Ana :))

      Anne olarak 3. kez anneler günü geçirdim. Bu sene Yağız daha büyümüş bazı şeylerin daha farkındaydı. Anne olduktan sonra kendimi daha bir farklı hissetmeye başlamıştım. Klişe ama '' Ben bu hayatta en çok anne olmayı sevdim. '' Abla olmakta ayrı bir tarifsiz duygu hele bizim gibi aranızda 11 yaş gibi uzun seneler varsa kardeşte ikinci evlat oluyormuş... İkisi de ne kadar büyürlerse büyüsünler her daim benim miniğim olacaklar. 

Bu sene oğlumdan süper hediyeler aldım. Her birinde ayrı duygulandım. İyi ki Anneyim dedim. Şükrettim...


     Kreşten gelen çiçeğimiz ve bebeğimin el izinin olduğu, yüreğime dokunan bir yazı. Ömürlük, baş köşemizde yerini aldı...






♥ Canım Anneciğim  

     İşte sana evin her köşesinde mobilyalarda,duvarlarda, aynada,camda, sehpada... Her gün temizlemekten bıktığın kirli parmak izlerim. Şimdi 2.5 yaşındayım. Gün geçtikçe büyüyorum. Ve etrafta bıraktığım izler azalıyor.Onun için sana büyüdüğüm zaman özleyeceğin küçük, sevimli ellerimin izini bir anı olarak hediye ediyorum...

ANNELER GÜNÜN KUTLU OLSUN

♥ SENİ ÇOK SEVİYORUM  ♥



     Ayrıca evladımın elleriyle toplayıp getirdiği, (Eşimin katkısını gözardı edersem haksızlık olur :)) İki tek papatyayı verirken ''Anne kutlu olsun '' demesi, benim mutluluğumu görünce şımarıp onunda sevinmesi bana en büyük hediye, en büyük şükür nedeni...



Sevgi dolu günler sizinle olsun,

Sevgiler...




Devamını Oku »

Nisan Ayı İnstagram Günlüğü


1 Nisan 2015

Evlat ve kız kardeş ikisi de candan öte...





2 Nisan 2015


Günaydın uyanamayangiller :))






Ben    : Çok mu acıdı annecim?
Yağız : Çok acıdı.
Ben    : Öpeyim o zaman. Geçti mi aşkım?
Yağız : Geçti :)))




3 Nisan 2015

İsimleri öğrenmeye başladık biz ilk video anne yarısı teyzemize gelsin...





4 Nisan 2015

Hoşgeldin 25. Ay...
Tarihe bir not daha dün ilk kıyafet seçimini yaptı , geçmiş olsun bana...



5 Nisan 2015

Bazı minikler kameraya bakmamakta inat etsede bugüne dair anne oğul tek düzgün fotoğrafımız...



Baba öğle uykusuna yatarsa bizde enerjimizi atmaya parka gideriz :))





Biz bugün çok keyifli bir etkinlikteydik. Fotoğrafların devami yakinda blogda olacak...

Mutlu pazarlar




6 Nisan 2015


Bayılıyorum bu programa #timehop




Hayata dahil olması nasıl hoşuma gidiyor anlatamam, küçük hayat arkadaşım benim. Seni verdiği için Rabb'ime şükürler olsun...



7 Nisan 2015

Biz babaanneye gidiyoruzzzz...



8 Nisan 2015

Evimin erkekleri kalp ben...




Böyle sarıldığı zaman mutluluktan çıldırıyorum ❤❤❤



#günaydın





9 Nisan 2015

#günaydın #familylandoyunevi




11 Nisan 2015

Bazı yakışıklılar hazırlanmış beni bekliyormuş



Gölgesine bile aşığımm 




Şükürler olsun meleğimin EEG sonucu temiz çıktı ayrıca MR'a gerek yokmuş...



Bence kimse benim yanımda dibim geldi dememeli çünkü az daha sabredersem ombreli saçlarım olacak...




12 Nisan 2015

#günaydın #mutlupazarlar 



❤❤❤




Bitmeyen ev işi yapmışlar hiç olmamış be canımmm



Bugün bir ilk gerçekleşiyor Yağız saat 10 oldu hala uyuyor acaba dün verilen ilacın etkisi mi...



Teyze olmak... 



Çocuk yetiştirmek için bir köy gerekirmiş...




Merdiven pozları...





Neeey yarın pazartesi mi?




13 Nisan 2015


Mutlu haftalar...




Dünden kalma



16 Nisan 2015

Bazı minikler tekrar öğretmenine kavuştu...



Biraz obur olabiliriz... #iyigeceler



17 Nisan 2015



Mutluluktan çıldırmış olabilirim...




Enerjimizi atmak için 22.00 da parka gittiğimiz doğrudur...




18 Nisan 2015



Çok özlediysek eğer küçük bir kaçamak yapabiliriz...





Sevdiklerinize sıkı sıkı sarılacak bir ömrünüz olsun...




20 Nisan 2015




#iyigeceler #çocuklaçocukolmak #çocuklahayat





21 Nisan 2015



Boya yapmak ciddiyet gerektirir... #kreşhalleri





22 Nisan 2015





23 Nisan 2015


Sevdiklerim ❤❤❤





24 Nisan 2015


Saçlarımız baya uzamış...




#Kardeş 





Mutlu yıllar Erol abi...Bu resim senin için...




25 Nisan 2015




Sohbetinizi özlemişim kızlarr...





Lunapark zamanımız gelmiş :))




26 Nisan 2015



#mutlupazarlar






Gecikmiş bir doğum günü kutlaması...Geçmiş doğum günün kutlu olsun Merve ablası seni seviyoruz...





27 Nisan 2015




Pazar dediğin ❤❤❤









#kreşhalleri #kreş #kreşgünlüğü #minikarkadaşlar




28 Nisan 2015




#günaydın





#kreşhalleri #kreşgünlüğü #minikarkadaşlar





Arkadaşı aydede Çadeşmiş (Çağdaş) 




29 Nisan 2015


Bir takım cilveler...#kreşgünlüğü #kreşhalleri




18.30 da kreşten çıktık, 20 dakikalık yolu bir buçuk saatte gelebildik.
2 Yaş sendromuyla imtihanım var bu akşam...




İyi geceler canımm. (Not : Gözlerinden uyku akan anne ve hiç ara vermeden oyun oynayan uyumamakta direnen sendromlu minikten sevgiler.) #iyigeceler#2yaşsendromu





30 Nisan 2015


Kediler Yağız'ın korkusuna yatağın altına saklanırsa...





Bu akşam kedilere huzur yok 







Bu gecede böyle... 







Devamını Oku »
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...
 

FACEBOOK

TWITTER

INSTAGRAM