Anayım Ben Ana :))

      Anne olarak 3. kez anneler günü geçirdim. Bu sene Yağız daha büyümüş bazı şeylerin daha farkındaydı. Anne olduktan sonra kendimi daha bir farklı hissetmeye başlamıştım. Klişe ama '' Ben bu hayatta en çok anne olmayı sevdim. '' Abla olmakta ayrı bir tarifsiz duygu hele bizim gibi aranızda 11 yaş gibi uzun seneler varsa kardeşte ikinci evlat oluyormuş... İkisi de ne kadar büyürlerse büyüsünler her daim benim miniğim olacaklar. 

Bu sene oğlumdan süper hediyeler aldım. Her birinde ayrı duygulandım. İyi ki Anneyim dedim. Şükrettim...


     Kreşten gelen çiçeğimiz ve bebeğimin el izinin olduğu, yüreğime dokunan bir yazı. Ömürlük, baş köşemizde yerini aldı...






♥ Canım Anneciğim  

     İşte sana evin her köşesinde mobilyalarda,duvarlarda, aynada,camda, sehpada... Her gün temizlemekten bıktığın kirli parmak izlerim. Şimdi 2.5 yaşındayım. Gün geçtikçe büyüyorum. Ve etrafta bıraktığım izler azalıyor.Onun için sana büyüdüğüm zaman özleyeceğin küçük, sevimli ellerimin izini bir anı olarak hediye ediyorum...

ANNELER GÜNÜN KUTLU OLSUN

♥ SENİ ÇOK SEVİYORUM  ♥



     Ayrıca evladımın elleriyle toplayıp getirdiği, (Eşimin katkısını gözardı edersem haksızlık olur :)) İki tek papatyayı verirken ''Anne kutlu olsun '' demesi, benim mutluluğumu görünce şımarıp onunda sevinmesi bana en büyük hediye, en büyük şükür nedeni...



Sevgi dolu günler sizinle olsun,

Sevgiler...




Hiç yorum yok:

Yorum Gönder

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...
 

FACEBOOK

TWITTER

INSTAGRAM

GOOGLE+ ÜYELER