Memeden Kesme; 1. Gün ( 14 mayıs 2015 )

Yağız 20. ayını doldurduğu zaman iş hayatına geri döndüm. O zamana kadar ne zaman isterse emzirdim zaten '' Emzirmeyi Bırakmak Ya Da Bırakamamak Tüm Mesele Bu... ''  Başlıklı yazımda ayrıntıları belirtmiştim. 20. ay işe başlayınca 3 ay haftanın 3 günü annem 3 gün kayınvalidem baktı. Bu süreçte mecburi gündüz emmelerini kesmiş olduk. Öğlen yemeğine gidip Yağız'ı emziriyordum. Emzirme sabah, öğle ve akşama düşmüştü. 23. Ayında kreşe başladı ve öğle emzirmem de sona erdi. Sadece sabah ve akşamları emzirmeye başlamıştım. Gece saat başı kalkışlarımızı saymıyorum bile çünkü Yağız doğduktan sonra 2 saat deliksiz uykuya hasret yaşadım. Daha önce belirttiğim gibi 24 ay emzirmeyi kafama koymuştum. Tabi Yağız bu süreçte emmeyi bırakırsa veya sütüm kesilirse yapacak bir şey yoktu.

Derken 24 ay bitti ama ben bir türlü cesaretimi toplayamadım. Yağız'ı meme bırakmaya hazırlamam için önce benim hazır olmam gerekiyordu. Ama o gücü kendimde bulamıyordum. Derken 26 ayı bitirdik ve hala gece kalkmaları tam zamanlı devam ediyordu.Çoğu sabah bende Yağız'da uykumuzu alamamış kalkıyorduk. Son günlerde sayısız uzman yazısı ve anne tecrübesi okudum hepsini okuyup içime en sinen yöntemi kullanacaktım ama nasıl olacaktı???

Son iki aydır Yağız'ı alıştırma cümleleri kurmaya başlamıştım.

  • Artık büyüdün daha güzel yiyecekler yiyeceğiz birlikte.
  • Bazen emiyor ve sütüm haliyle azalıyordu o zamanlarda sütüm bitiyor annem biraz süt biriksin vereceğim.
  • Meme acıyor 
Fakat bu cümleleri oyun şeklinde söylüyordum bazen işe yarıyor bazen yaramıyordu. Akşam ve gece her istediğinde vermemeye çalışıyordum. Çünkü yaşam şartlarımız zaten memeyi yavaş yavaş azaltmamı sağlamıştı son noktayı da çocuğu yıpratmadan halletmeliydim.

Bir kaç gündür sabah kalkınca da emzirmedim. Dün sabah kalktım bugün bu işi halledeceğim dedim ama hala kafamda deli sorular vardı. Çünkü Yağız emmek istediğinde emzirmezsem resmen sinir krizi geçirir gibi ağlıyordu o durumla nasıl başa çıkacağımı hala netleştirmemiştim. Artık doğaçlama yapacaktım. Sabah emzirmeden kreşe bıraktım bir kaç kez istese de pek sorun yapmadı çünkü tüm gece emmişti :))

Kreşten almaya gittiğimde meme istedi ve kreşte bir kere emzirdim. Sonra geze geze evimize gittik. Evde bir kaç kez daha emmek istedi ki bu bizim rutinimizdi, annecim meme uf olmuş hem süt bitmiş dedim. Önce baya ağladı ,  biraz siniri geçince hadi gel sarılalım dedim geldi sarıldık. Kafasını yasladı göğsüme 1 saat öyle oturduk sırtını kaşıdım, saçını okşadım, Onu çok sevdiğimi ve fazlasıyla sevgi sözcükleri söyledim. Çünkü en kötüsü çocuğun kendini güvensiz, cezalandırılmış hissetmesiymiş.

Zannettiğimden daha kolay olacak gibiydi ama bir şey söylemek içinde çok erkendi. Şöyle bir gerçekte var ki çocuk o süreçte inanılmaz masumlaşıyor. İnsanın içini eriten bir masumiyet. O an kabulleniyor ememeyeceğini ve sadece anneyle temas istiyor ki bu en doğal hakkı.

Böyle böyle akşamımız geçiyordu ki Yağız'ın ateşinin yüksek olduğunu farkettim.  Mart ayında bir havale geçirmişti onuda sonraki yazılarda paylaşacağım. Hayatımın en kötü tecrübesi. Ömrümün bittiği gündü. O yüzden daha temkinli olmamız gerekiyordu ateşi 37.1 olunca hemen Calpol ver demişti doktorumuz.

Asıl uykuya nasıl geçeceğini merak ediyordum çünkü belki bilgisizlik belki kolayıma gittiği için, emzirerek uyutmaya alıştırmıştım. O yüzden en büyük korkum uykuya geçiş ve gece emerek uyuma alışkanlığını nasıl atlatacağımızdı.

Saat 22.30 oldu mutfakta bir şeyler yapıyordum Yağız geldi '' anne neeneenn'' dedi. İçimden Evettt Selin şimdi bittin her şey buraya kadar umduğundan iyi gitse de işler değişecek dedim.

Hadi Yağız odamıza gidelim dedim , hayırrr dedi oturma odasını gösterdi. Okuduğum yazıların birinde annenin emzirmeyi bırakma sürecinde çocukla inatlaşmaması biraz daha tavizkar olması o süreci kolaylaştırır diyordu. O yüzden ısrar etmedim kanepeye yattık birbirimize sarıldık. Ve öylece uyudu. Şok olmuştum bu süreçte çok zorlanacağımdan o kadar emindim ki. Eşim iyi valla çabuk alışacak gibi deyince korkumdan dur daha yolun başındayız gece nasıl olacak bakalım diyordum.


22.45 gibi uykuya dalan Yağız  bir kere kanepeden kaldırıp yatağına götürürken uyandı. Gece ise bir kere saat 4.00'da kalktı ateşi olduğu için yaklaşık bir saat uyuyamadık. Sonra 7.15 'e kadar deliksiz tekrar uyudu.

Bir yandan çocuğu çok yıpratmadan memeyi bırakmanın mutluluğunu yaşarken bütün gece ateşinden dolayı tetikte uyumanın tedirginliğini yaşayarak güne başladım.

İlk gün için oldukça başarılı hissediyordum. Okuduğum notlardan benim uyguladığım ve faydasını gördüğüm bir kaç madde yazacağım. Umarım benim gibi endişeyle başlayan tüm anneler kolaylıkla bu durumu atlatır. Çünkü anne içinde bebek içinde etkileyici bir dönem anne açısından etkilerini ilerleyen zamanlarda yazacağım.

Çocuğun Meme Kesme Sürecini Daha Kolay atlatması :

  1. Annenin her zamankinden üç kat daha sabırlı olması gerekiyor.
  2. Emme rutininde giydiğiniz kıyafetinizi bir süre giyinmemekte ve genelde emzirmek için oturduğunuz yere oturmamakta fayda var.
  3. Anne çocuğa daha fazla güven verici yaklaşımlarda olmalı ki çocuk farklı duygulara kapılmasın.
  4. Çocukla kesinlikle konuşulmalı aylar öncesinden ara ara alıştırma konuşmaları yapılmalı. (Konuşmanın işe yaramayacığını düşünen biri olarak söylüyorum inanın faydasını gördüm.)
  5. Anne çocukla daha fazla ilgilenmeli ve dikkatini dağıtıcı aktiviteler bulmalı.
  6. Emzirmede en önemli zaman akşam emmesiymiş sadece doymak için değil psikolojik etkisi çok fazlaymış.
  7. Çocuğun hiç acıkmaması lazımmış.
  8. Bir anda kesmek yerine azaltarak kesme anne ve bebek için daha sağlıklıymış.

Bakalım ilerleyen günlerde bizi ne gibi sıkıntılar bekliyor yaşayıp göreceğiz. Ama sizde benim gibi emzirme döneminin bittiğini düşünüyor ama bir türlü harekete geçemiyorsanız, korkmayın çocuklar zannettiğimizden çok daha güçlüler.


Sevgiler...






2 yorum:

  1. Meraba bzde ayni durumdayiz memeyle uykuya dalmaya alistik su siralar biraktrmayi dusunuyorum ama cesaretm yok...gece uyandığında nasil uyuttunuz tekrar ?

    YanıtlaSil
  2. Merhaba, gece kalktığında meme emerek uyumaya o kadar alışmış ki ille öyle olmasını istiyor, 8 gün oldu her gece şansını bi deniyor ama veremem annem uf oldu hem süt bitti diyorum. Biraz bana tavır yapıyor ağlıyor sonra hadi sarılalım diyorum sarılıyoruz sevgi sözcükleriyle pekiştiriyorum ve tekrar uyuyoruz tabi her seferi kolay olmuyor. 3 gün öncede gece yataktan inip giysi dolabının önüne gitti beni de yanına istemedi :(( Sonunda şükür tatlıya bağladık sarılıp ve uyuduk. Allah hepimizin yardımcısı olsun Cesaretiniz ve sabrınız bol olsun...Sevgiler.

    YanıtlaSil

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...
 

FACEBOOK

TWITTER

INSTAGRAM

GOOGLE+ ÜYELER